Główni bohaterowie

GŁÓWNI BOHATEROWIE

Jean de La Puff (Jean Chroniqueur) - młody dziennikarz i początkujący pisarz. Pochodzi z ubogiej rodziny arystokratycznej, dlatego musi zarabiać na swoje życie, ale bynajmniej nie jest to dla niego problem. Pracuje w gazecie swego ojca chrzestnego, który zleca mu zdobycie jak największej ilości informacji o hrabi Monte Christo. Jean wyrusza więc w drogę tropem słynnego hrabiego. Zwiedza miejsca, które on odwiedził oraz poznaje ludzi, którzy mieli z hrabią do czynienia. Jest zdeterminowany i nie poddaje się tak łatwo.

Marta de Gojeuxla – tajemnicza pół Francuzka, pół Greczynka, kochanka Jeana i wybranka jego serca. Jean poznaje ją podczas swej podróży w Rzymie i od tego czasu dziewczyna towarzyszy mu w podróży śladem hrabiego Monte Christo. Jest odważna, zmysłowa i niezwykle szlachetna, ale bywa niekiedy zadziorna i przemądrzała. Zdaje się wiedzieć więcej niż to ujawnia przed ukochanym.

Hrabia Monte Christo – tajemniczy arystokrata, którego tropem podążają Jean i Marta. W roku 1838 swoim działaniem przyczynił się do zniszczenia trzech wpływowych ludzi: barona Danglarsa, hrabiego Fernanda de Morcerf oraz prokuratora Gerarda de Villefort, z którymi miał osobiste porachunki. Jest niezwykle bogaty i wpływowy oraz nieco ekscentryczny. Ma również niesamowicie twardy kręgosłup moralny.

Hayde de Monte Christo – ukochana żona hrabiego, z pochodzenia Greczynka, córka słynnego Ali Tebelina (paszy i wezyra Janiny), którego zdradził i zamordował hrabia Fernand de Morcerf. Kobieta szlachetna i niezwykle uczuciowa. Pomimo ogromnej różnicy wieku pomiędzy nią a mężem, tworzy z nim szczęśliwą parę.

Mercedes Herrera, hrabina de Morcerf - wdowa po hrabim Fernandzie de Morcerfie, matka jego syna Alberta. Kobieta dumna i zmęczona życiem. Z pochodzenia Katalonka. Kiedyś była rybaczką, jednak po awansie społecznym swego męża weszła na paryskie salony. Po odkryciu haniebnych uczynków Fernanda i jego samobójstwie opuściła dom i zamieszkała w Marsylii w skromnym domu, gdzie utrzymuje się ponownie z rybactwa. Jako jedna z niewielu osób zna prawdziwą tożsamość hrabiego Monte Christo, z którym kiedyś coś ją łączyło.

Albert Herrera, hrabia de Morcerf – syn Fernanda i Mercedes, oficer spahisów, wraz ze swym oddziałem służy w Afryce, gdzie również założył rodzinę. Przyjaźni się z hrabią Monte Christo pomimo tego, iż upublicznił on hańbiące czyny jego ojca. Po samobójstwie Fernanda porzucił należny mu tytuł i przyjąwszy panieńskie nazwisko matki został żołnierzem. Przyjaźni się z Alfonsem de Beauchamp, Franzem d’Epinay, Lucjanem Debray oraz Raulem de Chateau-Renaud.

Baron Danglars - znany paryski bankier zniszczony przez hrabiego Monte Christo. Niegdyś pracował jako buchalter na statku handlowym „Faraon”, później dzięki odpowiednio przeprowadzonym interesom awansował społecznie. Mąż Herminii i ojciec Eugenii, których nie kochał. Jego jedyną pasją i miłością były pieniędzy. Gdy hrabia przyczynił się do jego zguby został nędzarzem, jednak dzięki wrodzonemu sprytowi oraz nowym oszustwom przetrwał i próbował zabić Monte Christa, co mu się nie udało. Obecnie przebywa w więzieniu.

Herminia Danglars – z domu de Salvieux, primo voto de Nargonne. Druga żona Daglarsa i matka jego córki Eugenii. Kobieta płaska, płytka i żałosna, za zgodą męża romansowała z sekretarzem ministra spraw wewnętrznych, Lucjanem Debrayem, który w zamian ułatwiał Danglarsowi dobre interesy. Swego czasu była kochanką Gerarda de Villefort, któremu urodziła syna, Benedetta. Po bankructwie męża i aresztowaniu syna porzuciła swój majątek i została siostrą miłosierdzia.

Eugenia Danglars alias Eugeniusz d’Armily –  córka Danglarsa i Herminii, kobieta pozbawiona urody, ale za to niezwykle utalentowana artystycznie. Nienawidzi ojca i gardzi matką (choć do tej ostatniej czuje jeszcze odrobinę uczuć). Miała być swego czasu żoną Alberta de Morcerf, a później wicehrabiego Andrei Cavalcanti, który jednak okazał się być jej przyrodnim bratem i zbiegłym galernikiem. Po odkryciu tego faktu uciekła w męskim przebraniu w świat. Jest homoseksualistką i utrzymuje intymne relacje ze swą przyjaciółką, Ludwiką d’Armily.

Ludwika d’Armily – dawniej nauczycielka muzyki Eugenii, obecnie jej kochanka i najlepsza przyjaciółka. Jest o wiele bardziej urodziwa i delikatniejsza od swej towarzyszki życia. Wraz z nią podróżuje po świecie dając występy artystyczne.

Benedetto alias wicehrabia Andrea Cavalcanti – nieślubny syn Gerarda de Villefort i Herminii Danglars, przyrodni brat Walentyny de Villefort oraz Eugenii Danglars (do której nieświadomy pokrewieństwa chodził w konkury). Nędznik, złodziej i morderca pozbawiony jakichkolwiek skrupułów. Zbiegł z galer i posłużył hrabiemu Monte Christo jako narzędzie do zniszczenia Danglarsa i Villeforta. Miał zostać ścięty, jednak uciekł z cichą pomocą swojej matki i próbował zniszczyć hrabiego Monte Christo, co mu się nie udało. Obecnie przebywa w więzieniu i czeka na egzekucję.

Alfons de Beauchamp – ojciec chrzestny Jeana Chroniqueura oraz redaktor naczelny gazety, w której on pracuje. To właśnie Alfons zleca młodzieńcowi zdobycie jak największej ilości materiału na temat hrabiego Monte Christo. Jaki jednak ma w tym cel, tego nikt nie wie. Jest dumny ze swego chrześniaka i zachęca go do działania. Przyjaźni się z Albertem de Morcerf, Franzem d’Epinay oraz Lucjanem Debray.

Franz de Quesnel, baron d’Epinay – arystokrata, potomek znamienitego rodu. Niedoszły mąż Walentyny de Villefort, z którą zerwał jednak zaręczyny dowiedziawszy się o tym, że to jej dziadek zamordował jego ojca. Przyjaźni się z Albertem de Morcerf, Alfonsem de Beauchamp i Lucjanem Debray. Wie co nieco o tajemniczej działalności hrabiego Monte Christo.

Lucjan Debray – polityk, niegdyś sekretarz ministra spraw wewnętrznych za czasów Ludwika Filipa I. Swego czasu romansował z Herminią Danglars w zamian ułatwiając jej mężowi dobre interesy. Zerwał jednak kontakt z kochanką, kiedy ta została zhańbiona postępowaniem Danglarsa. Prawdziwy polityk, dba przede wszystkim o własne interesy, jest cyniczny i wredny, ale też stać go na prawdziwą przyjaźń z Albertem de Morcerf, Franzem d’Epinay i Alfonsem de Beauchamp. Obecnie minister spraw wewnętrznych w rządzie Napoleona III.

Jacopo - Włoch z pochodzenia, kapitan przemytników wiernie służących hrabiemu Monte Christo. Osobisty przyjaciel hrabiego z czasów, gdy obaj pływali po morzu jako kontrabandziści. Jako jeden z niewielu ludzi na świecie zna prawdziwą tożsamość Monte Christa. Pomagał mu w zemście na jego wrogach, a obecnie prowadzi własny biznes, jednak co jakiś czas jeszcze służy hrabiemu radą i pomocą.

Giovanni Bertuccio – intendent i wierny sługa hrabiego Monte Christo. Korsykanin z pochodzenia, niegdyś złodziej i przemytnik. Swego czasu miał porachunki z Gerardem de Villefortem, którego próbował zamordować. To on ocalił od śmierci małego Benedetta i wychował go jak syna, jednak chłopak odpłacił mu podłością za jego dobroć. Znał częściowo plany swego pana i pomagał mu je zrealizować.

Maksymilian Morrel – właściciel firmy handlowej „Morrel i syn”, którą zarządza wraz z siostrą i szwagrem. Mąż Walentyny de Villefort i jej największa miłość. Przyjaźni się z hrabią Monte Christo i jako jeden z niewielu ludzi zna jego prawdziwą tożsamość, jednak nikomu nie zamierza jej wyjawić. Niezwykle oddany swoim bliskim.

Walentyna Morrel - z domu de Villefort, córka Gerarda i jego pierwszej żony, Renaty de Saint-Meran. W młodości o mało nie została otruta przez macochę, na szczęście ocalił ją hrabia Monte Christo. Po tym incydencie wyszła za Maksymiliana Morrela, swą największą miłość i ma z nim obecnie dwójkę dzieci. Swego czasu miała zostać żoną Franza d’Epinay, na szczęście dzięki staraniom jej dziadka nie doszło do tego. Kobieta niezwykle wrażliwa i ujmująca.

Julia Herbaut - z domu Morrel, młodsza siostra Maksymiliana, ukochana żona Emanuela, z którym od dziecka łączyła ją wielka miłość. Prowadzi rodzinną firmę razem z mężem i bratem. Swego czasu hrabia Monte Christo za jej pośrednictwem ocalił jej ojca od bankructwa i samobójstwa, za co ona jest mu teraz niezwykle wdzięczna i darzy go niemalże miłością córki.

Emanuel Herbaut - młody marynarz, ukochany mąż Julii Morrel oraz najlepszy przyjaciel jej brata. Prowadzi wraz z nimi firmę „Morrel i syn”. Wraz z Maksymilianem był sekundantem hrabiego Monte Christo w jego pojedynku z Albertem de Morcerf.

Luigi Vampa – przywódca najsłynniejszej bandy grasującej w Rzymie. Swego czasu był pasterzem, ale potem przejął dowodzenie nad kompanią słynnego herszta nazwiskiem Cucumento, którego zamordował tuż po tym, jak ten próbował zgwałcić jego ukochaną. Człowiek groźny, ale też niezwykle honorowy i gotów do największych poświęceń wobec swoich przyjaciół. Wierny sługa i przyjaciel hrabiego Monte Christo.

Teresa Vampa – ukochana żona Luigiego Vampy, z którym zna się od dziecka. Kobieta nieco kapryśna i psotna, ale też bardzo oddana swemu ukochanemu. Pomaga mu w działalności bandyckiej (przykładowo uwodzi jego przyszłe ofiary i wyciąga w je w ciemne uliczki).

Peppino alias Rocca Priori – zbójnik z bandy Luigiego Vampy, niezwykle oddany swemu hersztowi oraz hrabiemu Monte Christo, który swego czasu ocalił go od śmierci. To dzięki niemu zemsta Benedetta na hrabim nie doszła do skutku.

POSTACIE, KTÓRE NIE ŻYJĄ, ALE SĄ WSPOMINANE

Ksiądz Faria – włoski duchowny i uczony, swego czasu sekretarz hrabiego Spady. Został wtrącony na dożywocie do zamku If za swoje polityczne przekonania o słuszności połączenie ze sobą w jedno państwo księstw włoskich. Jako więzień numer 29 poznał przyszłego hrabiego Monte Christo i został jego mentorem oraz pomógł mu zdobyć potężną wiedzę oraz ogromny skarb kardynała Cezara Spady ukryty na wyspie Monte Christo. Zmarł w więzieniu, ale dzięki niemu hrabia mógł uciec i dokonać zemsty na swych wrogach.

Kacper Caderousse – krawiec z Marsylii, później oberżysta, a następnie złodziej i morderca zesłany na dożywocie do Tulonu za zabójstwo bankiera, któremu chciał sprzedać otrzymany od tajemniczego księdza Busoni diament. Nie miał co prawda nic wspólnego z krzywdami Monte Christa, ale dopuścił się tylu zbrodni, że jego również dosięgła zemsta hrabiego. Kiedy Benedetto zbiegł z galer ten uciekł z nim i potem nie dawał mu spokoju szantażując go i zmuszając do płacenia sobie za milczenie w sprawie prawdziwego pochodzenia rzekomego wicehrabiego Cavalcanti. Ostatecznie zginął zasztyletowany przez Benedetta tuż po nieudanej próbie obrabowania domu hrabiego Monte Christo.

Fernand Mondego, hrabia de Morcerf – wróg hrabiego Monte Christo, do którego krzywd w przeszłości się znacznie przyczynił. Człowiek wyrafinowany i okrutny. Z pochodzenia Katalończyk. Nieszczęśliwie zakochany w swej kuzynce Mercedes Herrera, którą w końcu udało mu się poślubić. Miał z nią syna, Alberta. Był dobrym mężem i ojcem, ale jednak do majątku, jaki zdobył, doszedł w sposób godny potępienia – dezercja pod Waterloo, zdradza rodowitych Hiszpanów na rzecz Francuzów, zdrada i zabójstwo Ali Paszy. Gdy hrabia Monte Christo ujawnił wszystkiego jego czyny zhańbiony Fernand popełnił samobójstwo strzelając sobie w głowę.

Gerard de Villefort – prokurator królewski najpierw w Marsylii, potem w Nimes, Tuluzie i Paryżu. Mąż Heloizy, ojciec Walentyny i Edwarda, syn Noirtiera. Typ karierowicza gotowego poświęcić wszystko dla ratowania swej skóry. Znacznie przyczynił się do cierpień hrabiego Monte Christo. Był dobrym mężem, ale już nieco gorszym ojcem. Dbał przede wszystkim o uniknięcie skandalu, co o mało nie przyczyniło się do otrucia jego ukochanej córki Walentyny. Nienawidził swego ojca za jego bonapartystyczne poglądy. Swego czasu miał romans z Herminią Danglars, która urodziła mu syna Benedetta – Villefort chciał go wówczas zamordować zakopując niemowlę żywcem w ogrodzie, jednak chłopca ocalił Bertuccio. Gdy Monte Christo upublicznia ten uczynek Villefort traci zmysły i zostaje zamknięty w szpitalu dla wariatów. Przed śmiercią odzyskuje jednak zmysły i nastawia Benedetta przeciwko hrabiemu.

Heloiza de Villefort – druga żona Villeforta, matka jego syna Edwarda. Kobieta podła i wyrafinowana. Postanowiła zapewnić swemu dziecku ogromny majątek mordując dziadków Walentyny (rodziców jej zmarłej matki), a potem atakując trucizną ją samą. Na szczęście hrabia Monte Christo nie dopuścił do tego, a sama Heloiza zdemaskowana przez męża zmuszona została do popełnienia samobójstwa. Przed śmiercią otruła jednak swego synka, z którym nie umiała się rozstać.

Edward de Villefort – rozpuszczony do granic wytrzymałości chłopiec, syn Gerarda i Heloizy, brat Walentyny. Kandydat na wielki spadek, który próbowała zapewnić mu matka. Zmarł otruty przez nią.

Francois de Noirtier de Villefort – ojciec Gerarda, dziadek Walentyny i Edwarda. Za młodu zatwardziały bonapartysta, zabójca barona d’Epinay, ojca Franza. Potem sparaliżowany wskutek pęknięcia żyłki w mózgu. Bardzo kochał swoją wnuczkę, która porozumiewała się z nim za pomocą specjalnego, wymyślonego przez nich języka. Jako jedyny w domu domyślił się, że Walentynie grozi śmiertelne niebezpieczeństwo i próbował ją od tego uchronić. Udało mu się to dzięki hrabiemu Monte Christo. Zmarł kilka lat po ślubie Walentyny i Maksymiliana, z którymi zamieszkał po szaleństwie syna.

 

Piotr Morrel – ojciec Maksymiliana i Julii, teść Emanuela, dawny właściciel firmy handlowej „Morrel i syn”. Hrabia Monte Christo ocalił go od bankructwa i samobójstwa spłacając wszystkiego jego długi oraz pomagając mu (anonimowo, rzecz jasna) wyjść na prostą. Człowiek niezwykle szlachetny i wrażliwy. Swoich pracowników traktował jak własne dzieci. Za młodu był bonapartystą. Zmarł szczęśliwy i spokojny o los swoich pociech.